wtorek, 24 listopada 2015

Spooky

Zaprawdę... czuję się jak ryba w wodzie po powrocie do moich bardzo starych zainteresowań w stylu "nieznanoświatowym" tudzież "Z Archiwum X".
Ten ostatni serial odświeżam sobie. Jestem na 6tym sezonie i muszę stwierdzić, że poza dozą niesamowitości jest tam dużo czarnego humoru i absurdu, a to uwielbiam ;)I nie pamiętam, żebym ten sezon widziała, jak dawali po raz pierwszy w polskiej tv. Kolejne sezony też mi umknęły.
Co poza tym... tak sobie czytam i słucham różnych audycji, głównie na tubie w temacie różnorakich cywilizacji spoza świata, który wydaje nam się znany, teorii spiskowych, NWO, jak się wymiksować z matrixa, jak wejść na wyższe wibracje, jak się odprogramować, itp., itd.
Czuję się z tym fantastycznie, jakbym odblokowała część mojej świadomości, która była zatrzaśnięta na 4 spusty od bardzo długiego czasu przez jakieś wpływy, których nie potrafię zidentyfikować do końca.
Od bardzo długiego czasu męczyły mnie przecież różne doły, brak pewności siebie, ciężko było mi zaakceptować siebie taką, jaką jestem.
Teraz jest całkiem inaczej... :D
Czuję się szczęśliwa w moim świecie, ze sobą taką, jaką jestem.
Miewam piękne sny - ostatnio o moim bliźniaczym płomieniu: wiem jak wygląda, jak chodzi o sylwetkę, chociaż twarzy nie widziałam jeszcze (prawdopodobnie).
Co jakiś czas śni mi się agent Mulder, w ostatnim śnie był nawet moim facetem, ale wzięłam to za reakcję podświadomości na serial :D chociaż nawet przed powtórką z rozrywki śnił mi się co jakiś czas. Taki słodziak z niego był w tym śnie... ech ;)
Chociaż fakt faktem, takim facetem w moich skromnych progach nie pogardziłabym... ;p
Może ten mój twin flame jest podobny do niego? W końcu śnią mi się obydwaj co jakiś czas w odstępach jednonocnych.

Ponieważ zrobiłam też kurs Kundalini Reiki, przerabiam teraz Usui i Kundalini Reiki na sobie. W Kundalini Reiki są pewne techniki, które można uznać za bardzo zaawansowane, jak chodzi o pracę z energią, natomiast w wykonaniu są banalnie proste. Najpierw stosuje je na sobie terapeuta, a potem można już na klientach :) Właśnie zaczęłam kolejną technikę i czeka mnie jeszcze 2 dni tych zabiegów, 5-15 min dziennie, więc to nie jest jakaś kosmiczna ilość czasu, który zresztą przestał być dla mnie stałą, a stał się zmienną.

Dużo się uczę, wciąż coś czytam, robię różnorakie kursy za free (jest kilka platform, a przy moich szerokich zainteresowaniach zawsze się coś znajdzie).
Skończyłam kurs o winach i w temacie Zarządzania Informacją - wszystko na edx.org, jeśli ktoś z was jest zainteresowany konwencjonalną nauką, to tam jest trochę tego. Jestem w trakcie robienia kursu z astrofizyki, podstaw dietetyki i kilku związanych z programowaniem i komputerami w ogóle.

Dla zainteresowanych niekonwencjonalną nauką, polecam Udemy.com - mam tam gigantyczną zniżkę, więc co jakiś czas znajduję coś ciekawego dla siebie (np. kurs szamanizmu z linii południowoamerykańskiej). Jest tam też mnóstwo kursów z zakresu nauki konwencjonalnej.

Na codeacademy.com są za to darmowe kursy związane z językami programowania itp.

Na coursera.org robię właśnie kurs "Buddhism and Psychology" i kilka innych, które na boczny tor odstawiłam, ale ponieważ nie ma limitu czasowego, to wrócę, jak skończę te, które robię obecnie.

Niestety, moja doba ma tylko 24godz i jakkolwiek doświadczam czegoś w rodzaju rozciągnięcia czasowego, to nadal muszę się ograniczać ze względu na typowe obowiązki domowe i mamowe...

Własny biznes nadal jest w planach - muszę kilka kursów ruszyć.
Reiki musiałabym jakoś rozreklamować na tej mojej wsi.

Tak sobie myślę, że w nowym roku wszystko ruszy z kopyta. Takie odbieram wibracje ;)

Coś na deser:




PS. Olek wspominał ostatnio, że chciałby mieć brata albo siostrę i fajnego tatę... Fakt, jego ojciec biologiczny to porażka i dziecko zaczyna już to zauważać... Na szczęście mieszka daleko stąd i nie musimy mieć z nim do czynienia zbyt często.
Ale skąd ja Olkowi wezmę fajnego tatę? Na randkę nie mam z kim wyjść, bo ciekawych egzemplarzy do randkowania brak, preferuję facetów bez obciążeń w postaci dzieci, bo wiadomo, jak to się kończy (patrz zgrEd), chyba, że wdowiec - znacznie łatwiej zorganizować sobie życie z takim. Do tego facet musi odpowiednio wyglądać i mieć walory intelektualne, być pracowitym typem, aczkolwiek nie pracoholikiem i mieć odpowiednie wykształcenie (bo jak widać na obrazkach z przeszłości, facet o niższym wykształceniu od mojego po prostu wypada z obiegu ze względu na...hmm... różne czynniki poboczne, które z wykształceniem mają mało wspólnego pozornie...).
Nie zamierzam, po raz kolejny, polecieć na nieudacznika, bo akurat będzie pod ręką...
Ma być normalny, fajny facet, który będzie też fajnym tatą dla Olka i może Olek doczeka się rodzeństwa tym sposobem...
Zobaczymy, jak to będzie...


piątek, 2 października 2015

Ulga

Myślałam długo...
Bardzo długo...
Ważyłam wszelkie za i przeciw, patrzyłam racjonalnie, pragmatycznie i emocjonalnie na sprawę.

Potrzebuję przerwy.

Od praktyk, od stresu z tym związanego, od darmowego wysługiwania się, od presji czasu, od jego braku na cokolwiek innego aniżeli praktyki i obowiązki domowe.

Wiem, że potrzebuję czasu na rozwinięcie pomysłu związanego z moim biznesem, muszę się douczyć w tym kierunku, więc nie mam czasu na naukę związaną ze studiami (podyplomowymi).
Znalazłam nawet zamiennik online - nie trzeba nigdzie dojeżdżać, udzielać się personalnie, bo wystarczy wirtualnie, a praktyki trwają tylko 3 miesiące (a nie pół roku). Przedmioty sprawdziłam i są bliższe realiom niż te na poprzednim/obecnym kursie.

Ale...

Potrzebuję przerwy na regenerację... na ogarnięcie rozbabranego życia... na dom, który potrzebuje mojej uwagi (a nie miałam od roku na to czasu, tak naprawdę).

Potrzebuję oddechu, poleżenia do góry brzuchem i wsparcia swojej kreatywności tym sposobem.

Nie jestem wołem roboczym, do cholery!!!

Uff...

Ulga...

...Mam bilet na koncert Muse w Dublinie, w kwietniu :D <3 nbsp="">

wtorek, 1 września 2015

Dużo zmian :)

Bardzo dużo wydarzyło się przez ostatni miesiąc. Chyba więcej, niż w ogóle przez ostatnie kilka lat. W kwestii rozwoju wewnętrznego i takichże zdolności.
Wystarczy odrobina dobrej woli, mała zmiana myślenia, trochę pracy nad sobą i voila! ;)

Tydzień temu ukończyłam kurs Reiki (Usui Shiki Ryoho - a więc klasycznego Reiki) pierwszego stopnia. Zaczęło się małe przemeblowanie w życiu, ale wszystko w ramach mojego dobra.

Nadal robię praktyki studenckie tam, gdzie robiłam, za darmo, niestety (i to mnie najbardziej wewnętrznie blokuje, bo za pracę należy się płaca, jakakolwiek i w jakichkolwiek jednostkach - mogą być to pieniądze, inne dobra materialne lub czas wolny).
Pieniądz to też energia, a gdy szanujemy siebie i swój czas, oczekujemy zasłużonej zapłaty - bardzo prosta filozofia dobrobytu, dotycząca każdej dziedziny życia i tylko iluzorycznie całkowicie nie połączona z życiem duchowym. Ale to też nareszcie zrozumiałam w ciągu ostatnich 2 miesięcy.
Zrozumiałam, że jeśli chcę się rozwijać duchowo, chcę pomagać innym odzyskać (lub zachować) zdrowie, to muszę mieć pieniądze na ten rozwój, bo rzadko kiedy kursy są darmowe w tej dziedzinie.

Poza tym... znowu wpadł mi pomysł własnej działalności do głowy i tym razem mam zamiar się za niego zabrać! :D
Dość już klepania biedy i czekania na cud, dość czekania na cokolwiek.
Zbyt wiele małych oświeceń mnie nawiedziło w ciągu wakacji, żebym to wszystko odkładała na nie wiadomo jak daleką przyszłość.

cdn... ;)

niedziela, 2 sierpnia 2015

Magicznie będzie... ;)

Od momentu, kiedy pozbyłam się M ze swojego życia, skupiłam się na rozwoju wewnętrznym, która to działka leżała odłogiem przez jakieś 10-15 lat...
Od czasu do czasu się tym zajmowałam, ale w nikłym procencie. Owszem, ćwiczyłam jogę, qigong, medytowałam regularnie dość, ale jednak czegoś brakowało.

Nie spotykamy nikogo przypadkowo, każdy człowiek ma nam coś uświadomić, o czymś przypomnieć, czasem czegoś nauczyć. Żadna sytuacja nie jest zbiegiem okoliczności.
Ale też nic nie jest zaplanowane gdzieś tam przez jakiegoś boga.

Od ostatniego postu spotkałam... SZAMANA :D
Fajny facet, o tak niesamowicie zrównoważonej energii, że aż się chce być w jego "polu rażenia" ;)
Szaman jest też didżejem i przerabia muzykę transową na częstotliwość 432Hz, czyli naszą naturalną - chcecie więcej wiadomości w temacie, to odsyłam do internetu i wujka Google ;p - co tydzień lub dwa są spotkania taneczne, dwugodzinne, każdy tańczy jak mu w duszy gra do muzy miksowanej przez Szamana, do tego jeszcze jest qigong i medytacja/relaksacja na początku i końcu.
Tak zajebistych ludzi dawno nie spotkałam. Jakbym w końcu odnalazła członków rodziny :D
Miałam sesję u Szamana, co rozpoczęło proces uzdrawiania mojego życia w ogóle.

Spotkałam też bioenergoterapeutkę, która pomogła mi uporać się z problemem odcięcia M całkowicie. Rozpoczęła kolejny proces, a ja kontynuuję - w zasadzie, samo się kontynuuje, ciało samo się uzdrawia, dusza też. Skupiłyśmy się na pracy nad związkami i finansami (pierwsza czakra).
Nie będę opisywać całego procesu. Każdy pracujący z energiami robi to inaczej.

Ja zaczęłam od czakr. Na pierwszy ogień czakra podstawy (czerwona) : uziemianie (chodzenie boso, taniec, bębny afrykańskie - zaczęłam chodzić na zajęcia), regulacja (jest taka technika "medytacja kolorami"), obserwowanie zmian w życiu. Czakra ta odpowiada za związki, relacje wszelkiego rodzaju, finanse, materialne podstawy bytu, samo BYCIE.

Przechodzę teraz do pracy nad czakrą nr 2, czyli piękną pomarańczową czakrą, która odpowiada za uczucia, życie seksualne (libido jest tutaj jak najbardziej na miejscu), ale także za twórczość (akurat w tym temacie trochę cierpię).

Jakiś czas temu przyszło mi do głowy, że w trakcie pracy nad konkretną czakrą dobrze jest mieć jej kolor wciąż przed oczami, tudzież w polu widzenia peryferyjnego, a najłatwiej jest to zrobić przez... pomalowanie paznokci na dany kolor :D

Tak też zaczęłam robić od zeszłego poniedziałku :D

W weekendy daję pazurkom odpocząć, pooddychać.

Noszenie elementu odzieży w danym kolorze też pomaga.

Obserwuję też, w jakim kierunku moja uwaga się zwraca. Na tej podstawie dobieram książki, jedzenie, zajęcia (poza praktykami i nauką, które są koniecznością i raczej trudno jest tutaj o wybór).
Wiem, że potrzebuję świeżego powietrza, codziennie, w dużej ilości.
Chodzę na boso, gdy podłoże spacerowe na to pozwala (trawa, ścieżka nad morzem). Wczoraj poleżakowałam sobie na plaży, na płasko, pogapiłam się w niebo, na białe, puchate chmurki (nie robiłam tego od tak dawna, że nie pamiętam ostatniego razu). Nasza plaża jest kamienista. Od dłuższego czasu miałam na to ochotę, ale było za zimno. Wczoraj było idealnie :D
Tak naładowałam akumulatory, że cała moja praktyka na poziomie ducha, emocji, energii idzie jak z płatka ;)

Czuję się na miejscu. Nareszcie. Od wielu lat miałam z tym problem. Od wielu lat czułam, że coś było nie tak jak powinno być. Wciąż się coś tam gotowało we mnie, co ustało dopiero, gdy Szaman pojawił się w moim życiu.
To coś transformowało się i dalej transformuje, bo całe życie to podróż, całe życie to nauka, stały rozwój, ale też pomoc innym na tej drodze. I do tej pomocy powoli, krok za krokiem zmierzam.
Na razie pracuję z moimi czakrami, z minerałami i olejkami aromaterapeutycznymi we własnym zakresie, czasem z runami, kartami... Nie wiem do czego dojdę, ale zapowiada się interesująca podróż :)

To tymczasem...

borem lasem ;)

czwartek, 9 lipca 2015

Potrzeba bazgrania o dupiemaryni...

Jakoś tak mnie naszła ta potrzeba...

Podobno można kochać kilku facetów na raz. Być może. W końcu, skoro można kochać sporą ilość osób, wliczając w to rodzinę, zwierzaki, przyjaciół, to można też kilku facetów...

Bo M mimo wszelkich starań moich, nadal gdzieś tam krąży po zwojach mózgowych itp.

Mam świadomość, że mam też coś tam do mojego pierwszego chłopaka.

Wszyscy pomiędzy Pierwszym i M nie mają co liczyć nawet na resztki mojego uczucia. Ale ci dwaj akurat mogą. Pierwszy był świetnym partnerem, M okazał się kretynem i bywał chamski, ale co tam, serce nie sługa :p Przez większość czasu, kiedy byliśmy razem, było ok, a w zasadzie miło i przyjemnie, przytulnie bardzo do tego.

Przestało mnie gryźć to, co mi nie dawało spokoju - nie wiedziałam i nie dowiedziałam się zadając mu pytania, dlaczego tak a nie inaczej się zachowywał, czyli bez jasnego określenia, w którym miejscu stoimy. Teraz już wiem.
Wczoraj tknęło mnie coś, weszłam na fb w jego profil i w znajomych, odszukałam jego ex (swoją drogą ładna, normalna dziewczyna).
Przypadkiem zadzwoniła kumpela i od słowa do słowa, powiedziałam jej o tej dziewczynie. Spojrzała na tą jej fotkę profilową i stwierdziła, że jest do mnie podobna... a więc u M zadziałał schemat.
Myślę, że projektował wszystkie pozytywne i negatywne uczucia względem niej na mnie. Dlatego nie bardzo czasem rozumiałam, o co mu chodziło. W końcu... to on nigdy nie zrobił magisterki i ma marną robotę, a ja mam i dyplom i 8 lat pracy w zawodzie za sobą. Teraz zaczynam pracować w nowym zawodzie, jako IT, na razie staż, bez dyplomu. Staż trzeba odbębnić, żeby dostać dyplom studiów podyplomowych, a będzie to trwało 6 miesięcy i jak zdam egzy w sierpniu, to faktycznie tylko tyle. A jeśli będę miała poprawki, to ciut dłużej...

Od kilku dni znajduję kamienie w kształcie serca, sztuk dwie, codziennie, na spacerze lub w trakcie biegania. Dziwne zjawisko. Od roku znajdywałam kamienie w kształcie serca nie szukając ich w ogóle, a teraz pojawiają się w parach.
Może coś jest na rzeczy i ten soulmate mój mityczny gdzieś tam zbliża się z oddali do mnie?

Zobaczymy...

To tymczasem, borem lasem...

niedziela, 5 lipca 2015

Kolejne zmiany

Od poniedziałku zaczynam staż jako IT guy. Będę robić cały projekt.
Ciekawe jak będzie.
Staż trzeba skończyć, żeby dostać dyplom, a w konsekwencji jakąś dobrze płatną posadę w IT...

Olek wylądował na dwa miesiące w PL. Nie mam co z nim zrobić. Nie zarabiam, a staż jest bezpłatny. Podobno zwracają koszty przejazdów. Od września będę go zawozić rano do tzw. Afterschool i po pracy odbierać. Zawożą i przywożą dzieci ze szkoły do tego przedszkola/świetlicy/whatever. Drogo wciąż, ale dziecko ma dwoje rodziców, mimo tego, że nie mieszkamy ze sobą.

Kolejna zmiana - wracam do statusu singla. Po prawie czterech miesiącach, stwierdziłam że nie mogę tego kontynuować. Skoro facet nie potrafi powiedzieć "nie" ale "tak " też nie przechodzi mu przez gardło, to ktoś musi to skończyć.
Byłam energetycznie jego więźniem. Bo przecież wydawało mi się, że to jakiś dziwaczny związek jest. Nie było to normalne.
Po wszystkim stwierdziłam, że to kretyn. Ma ciepłą, pozytywną stronę jak każdy, ale na dystans zmienia się w idiotę i chama. Jakby dwa różne światy. Gdy byliśmy razem, to było fajnie, blisko, ciepło. Wystarczyło, że pożegnaliśmy się, a on się zaczynał dystansować. Po pierwszych 3 tygodniach (pierwszy raz ze mną zerwał) przestał tyle pisać, aczkolwiek jego wiadomości nadal były pełne ciepła, a nawet czułości. Potem zrobiła się równia pochyła. Od miesiąca lub coś w ten deseń zabrakło czegokolwiek związkowego w tych wiadomościach.
Wrócił do normalnego siebie po przyjeździe z tygodniowego urlopu. Stęsknił się nawet, stwierdził, że mu dobrze w moim towarzystwie itp. Przez kilka tygodni nawet częściej się spotykaliśmy, czyli żałosne raz na tydzień a nie raz na dwa tygodnie. Po ostatnim spotkaniu znowu dystans, ochłodzenie... Od kilku tygodni miałam takie myśli, żeby z nim skończyć i zrobić miejsce dla prawdziwej miłości. To uczucie wzrastało, lekko przycichło w zeszłym tygodniu, kiedy poszliśmy w góry. A po kilku dniach, szczególnie od środy, kiedy stwierdziłam, że muszę zacząć robić to, co uważam a nie uważać na to, co robię, sprawy nabrały takiego rozpędu, że postanowiłam skończyć tą chorą znajomość niedopowiedzeń, ciągłej rozterki i frustracji. Zdążyłam się zaangażować, ale pewne związki warto zakończyć wcześniej aniżeli później, bo do niczego nie prowadzą. O niedojrzałości M przekonał mnie ostatecznie ostatni sms, zaraz po tym jak w piątkowy poranek spotkałam go po jego pracy (przejechałam 60km, żeby zamienić z nim kilka słów). Spotkanie może nie przebiegło burzliwie, ale wszystko złożyło się tak, że koniec końców skończyłam z nim. On chce jeszcze na herbatę się umówić po swoim kolejnym tygodniowym urlopie, który zaczyna się jutro. Ale ja mam dość huśtawki emocjonalnej i dość jego uczuciowego chłodu, przeplatanego udawanym ciepłem.
Nie chcę go spotykać. Nie teraz. Może za jakiś czas będę w stanie, ale teraz nie.
Zbyt wiele kosztowało mnie te 4-5 miesięcy, aby brnąć w to dalej.
Powiedziałam mu, co do niego czuję... Na pewno nie popełniłam błędu. Błędem byłoby nie powiedzieć mu tego. Może zacznie myśleć i zmieni swoje postępowanie w przyszłości.
Wręczyłam mu skromny prezent - kamienne serduszko, które znalazłam dzień wcześniej na plaży, myśląc o nim.
Po wszystkim popłakałam się w aucie, pojechałam do koleżanki, poszłyśmy na spacer, pogadałyśmy.
Zrobiło mi się znacznie lżej na duchu.
Potem zaczęłam racjonalizować.

W sobotę miałam ciężki emocjonalnie poranek i przedpołudnie, ale potem logika wygrała chwilowo.
Wieczorem znowu mnie dorwał jakiś szloch bezsensowny.

Czas leczy rany. Będzie coraz lepiej.

On i tak nie był w moim typie. Dobrze się nam gadało, mieliśmy sporo zainteresowań wspólnych, seks był nieziemski. Ale to jednak nie facet dla mnie. Brak decyzyjności to duży minus, brak uczciwości uczuciowej wobec siebie samego to drugi minus, o reszcie nie wspomnę.

A więc tyle w temacie każdym...

Mało ekscytująco mimo tego stażu.

sobota, 6 czerwca 2015

Letnie plany

Nowa płyta Muse już jest :) Jest też na iTunes, z którego nagminnie korzystam.

Jak to niedawno stwierdziłam w rozmowie z M - na muzykę i dobre wino kasa się zawsze znajdzie ;p

A to chyba najfajniejszy, wg mnie, kawałek z płyty:



Na froncie z M nadal nic konkretnego.
Bujamy się jakoś tak już trzeci miesiąc, nieregularnie i rzadko umawiając się na spotkania, które zazwyczaj trwają ok. 24 godzin ;p

Pasuje mi to, ale jakoś tak... wolałabym wiedzieć, że już jest zaklepany przeze mnie ;p

A muszę wciąż patrzeć na jego ruchy, wymyślać i kombinować troszkę, żeby w efekcie w końcu usłyszeć ten faktyczny fakt, że jednak jesteśmy razem - ale czy to nastąpi, tego nie wiem i pewna nie jestem. Natomiast wiem, że nie chce mi się jakoś specjalnie szukać nowego obiektu, przyzwyczaiłam się do M, dobrze nam jest w swoim towarzystwie, mamy dużo wspólnego, więc czego nam jeszcze do szczęścia brakuje? Chyba czasu na większą ilość spotkań, bo mieszkamy tak daleko od siebie, że trzeba się nagimnastykować, żeby chociaż co 2 tygodnie się jakoś spiknąć i pobyć ze sobą. Pogadać, posiedzieć nad herbatką, czasem nad winem, zjeść wspólnie kolację i śniadanie...
Czasem umawiamy się na mieście, idziemy do jedynej herbaciarni z prawdziwego zdarzenia w Dublinie, czasem jakieś muzeum czy koncert, wycieczka. Jest ok.

Chyba wolę mieć to, co mam, aniżeli tego nie mieć. Nie mam nic do stracenia będąc z nim. Nie chce mi się randkować z innymi facetami. Nie wiem, co życie jeszcze mi przyniesie, ale na razie jest dobrze tak jak jest.

Staż dostałam, zaczynam w lipcu. Po drodze jeszcze odwożę me dziecię jedyne na wakacje dwumiesięczne u rodzinki w PL. Nie wiem, jak to oboje przeżyjemy, bo na tak długo jeszcze się nie rozstawaliśmy - pewnie zatęsknimy. Mam tylko nadzieję, że maleństwo nie wpadnie w jakąś traumę, że go matka odrzuciła czy coś.
Nie mam innego wyjścia. Opieka tutaj kosztuje niesamowite pieniądze, na co mnie nie stać będąc stażystką bez żadnej pensji. Od września i tak zacznie się szkoła, będzie trzeba jakąś opiekę na przed i po godzinach znaleźć. A jeszcze czeka mnie zakup biletów na koniec września - do i z PL, żeby go przetransportować z powrotem.
Po drodze - podatek za samochód, ubezpieczenie za samochód.... reszta rachunków... naprawdę... finansowo robi mi się niedobrze...

Latem jeszcze mam kilka egzaminów...

Ech, żyć nie umierać...

Dobrze, że chociaż przerwę od matkowania będę mieć. Pies zostaje jedynie ze mną. Ale ona bezproblemowa jest raczej ;p

PS: Po drodze, czyli w kwietniu i maju, byłam na 4-dniowym wypadzie do Dingle z M, gdzie udawaliśmy "kolegów"... na zewnątrz, bo w pokoju było już całkiem inaczej... A także poszliśmy na koncert grupy Vann Music do Whelans'a (taki pub w Dublinie). Młoda electro-kapela z Irlandii. Bardzo fajnie grają, znajdziecie na tubie.

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Nowy kawałek

Z okazji tego, że moja ulubiona kapela wydaje właśnie nowy album, zapodaję kawałek, który jest bombeczka w mojej opinii, słowa też sporo niosą ze sobą...



Dobrze jest...

Zamiast Edynburga będzie Dingle.
Przyjacielski wypad z M... tjaaaa.... ciekawe, dlaczego takie romantyczne miejsca wybrał na noclegi...

Spiszę sobie na kartce i będę trzymać w kieszeni - czego NIE WOLNO mi robić (a jemu odmówić...).

Inaczej to wszystko wróci znów do punktu wyjścia...a więc do punktu zerowego lub nawet do minusa...

Plus przygotowań jest taki, że nareszcie wymieniłam sobie radio w aucie i teraz mam na mp3 :p

Jeszcze posprzątać by się przydało, może w środę mi się uda...

piątek, 17 kwietnia 2015

Brasileiros i randka sprzed miesiąca


Odcinek, w którym Brasileiros złapali nas na ulicy i kazali zgadywać idiomy... tłumaczenie z portugalskiego na angielski, a potem na polski i odwrotnie to masakra jakaś... 

Może wyłapiecie mnie i M.




Gwoli ścisłości, nie sądzę, żebym była sparowana w tym momencie... O szczegóły możecie pytać M.... już wiecie jak wygląda :p

środa, 8 kwietnia 2015

hmm...

Chyba pozamiatane...
Ale pewności nie mam...

środa, 25 marca 2015

:)))

Długo bardzo mnie tu nie było, ale cóż, taki lajf, a co się odwlecze, to nie uciecze ;-p

Minęły moje urodziny, olutkowe urodziny, psiny urodziny...

Skończyły się wykłady. Właśnie rzeźbię ostatnie zaliczenie - do piątku muszę oddać, a od poniedziałku egzaminy w ostatniej sesji. Potem trzeba będzie szukać stażu, żeby dyplom dostać.

Plan na wakacje mam - a raczej, co zrobić z Olutkiem, żeby móc spokojnie pracować. Plan podpowiedzieli mi znajomi. Podejrzewam, że będzie bardziej do przełknięcia przez rodzinkę aniżeli pierwotny. Zobaczymy.

Piękna wiosna za moim oknem, chociaż w czasie porannego joggingu zimny wiatr daje popalić, prosto w twarz.

Niedawno całkiem byłam na pewnym koncercie (pierwszy od wielu lat...), tu kilka fotek:




Panowie nazywają się The Parlotones i gdyby nie pewien M., to na pewno nie byłabym na tym koncercie... Bo to była... nasza pierwsza randka ;-)

Cóż by tu wam napisać w temacie...

Mailowaliśmy od początku stycznia. Tzn. wymieniliśmy 3 maile, a potem zapomniałam odpisać, bo miałam sesję na głowie i myślałam, że wysłałam maila ale jednak nie wysłałam :-D 
Ale jak już wspomniałam, co się odwlecze, to nie uciecze...
Zaczęliśmy od tematów całkowicie niezwiązanych z randkowaniem. Teraz wiem dlaczego. Ja też nie czułam się wtedy na siłach, chęci było brak. 

Ale... 
W końcu odpisałam, kiedy się zorientowałam, że nie odpisałam wcześniej LOL 
I tak się rozkręciło jakoś... Potem przeszliśmy na jeden komunikator telefoniczny, którego nazwy nie będę wymieniać, bo po co :p Ale od czasu do czasu maile się przydają - ech, pięknie pisze... Flirciarz jeden ;p
Początkowo chciałam się spotkać dopiero 21 marca, bo znowu miałam w głowie zaliczenia i egzaminy i mało czasu. 
Zrządzeniem losu czas jakoś się znalazł, żeby się spotkać tydzień wcześniej.
A to dlatego, że po drodze miałam jeszcze wypadek samochodowy, który skończył się skasowaniem auta i przetarciem lewego boku w sąsiednim aucie, natomiast mnie się nic nie stało, poza nadwerężeniem wszystkich możliwych mięśni i ścięgien pleców - stąd zwolnienie z zajęć na 10 dni, które się przeciągnęło trochę ze względu na wizyty w szpitalu i takie tam. 
Nowe auto musiałam jak najszybciej kupić, bo jest niezbędne. I znowu fart pod tym względem, finansowy głównie :)
Wszystko więc działało tak, jak powinno...

A więc, spotkaliśmy się, chemia poszła taka, jakby supernova właśnie się narodziła i tak się bujamy od tamtego weekendu, 14 marca 2015... ;)

Po drodze była herbaciarnia, herbatka u mnie, trochę jeżdżenia, spontaniczna randka w Dublinie (poczułam się jakbym znowu była w liceum), dużo przytulania, całowania i.... [OCENZUROWANO!] ;p

Biorąc pod uwagę, co obydwoje przeszliśmy, to... wszystko się bardzo szybko kręci :D 

Aha, to Polak jest. Na szczęście. W zasadzie, to znacie moje wymagania w tej kwestii - tylko nasza nacja wchodziła pod uwagę. 

Łączy nas sporo, dużo, wiele, nie wiem tak do końca, co nas dzieli poza odległością (ok.70km, tylko i aż). W dość ciekawy sposób się uzupełniamy. A ponieważ eksperyment jest w toku, to nic więcej nie powiem i nie zdradzę - zostawię wam pole do imaginacyji wielkiej ;-p

Jeszcze wam pokażę siebie obecnie (bo wciąż chudnę, teraz na sokach):



Tylko grzywkę sobie skróciłam. Reszta rośnie na potęgę, jakby w tych soczkach coś specjalnego było poza witaminami i minerałami ;p

wtorek, 13 stycznia 2015

Wzięło mnie... ;)

Ranyyyyyy, platoniczna szczeniacka miłość mnie dorwała!!!!

Do takich trzech panów...

bardzo utalentowanych panów...

grających...

na instrumentach....

muzykę rockową z tak niesamowitym wykopem, że padłam na miejscu!!! :D

Polecam na pierwszy ogień:



Jakby jakiś facet zaśpiewał mi tą piosenkę, to wyszłabym za niego za mąż ;p


Kolejne kawałki, też rewelacyjnie brzmiące na żywo:



I kolejna wklejka, ale ten kawałek możecie znać prawie na pamięć, z radia:


Konsekwencją tej miłości jest pragnienie wzięcia w posiadanie co następuje:


Na początek może być jakakolwiek gitarka elektryczna, ale później taki Gibson by się przydał... marzenie co najmniej 15 lat życia :D

środa, 7 stycznia 2015

Dziwny jest ten świat...

Ależ ten świat jest dziwny....

Fotki z wczorajszej sesji zapewniły mi straszną popularność na wszelkich portalach randkowych... normalnie, aż jestem pod wrażeniem ;) :p

Faceci to jednak wzrokowcy...



Po więcej lookajcie na fb :p

Stwierdziłam, że co mi szkodzi się skontaktować z J. I odpisał, że ma od cholery problemów do rozwiązania - coś w PL, więc na odległość działa. Jakby co, to ma otwarte drzwi do mnie.
Nie wiem, będzie co ma być. Trudno wyrokować po kilku zdaniach wymienionych na fb.

Z frontu walk z tłuszczem - po 6 dniach (dzisiaj odpoczynek):
1. ubyło 38cm z obwodów, najwięcej z brzucha bo aż 11cm,
2. 4kg w dół (pewnie większość to zatrzymana woda),
3. czuję się z tym świetnie ;)

Ech, ta dieta redukcyjna jednak daje wycisk. Rano jeszcze węgle są, ale od lunchu już tylko produkty białkowe i warzywka.

Ta...

Kciukujcie wiara...

piątek, 2 stycznia 2015

Nowa czysta karta

I znów, jak co roku zaczynam od początku, kontynuując pewne sprawy z przeszłości, hehe.

Zaczęłam z przytupem - plan treningowy uskuteczniam, wywaliłam wszelkie świąteczne słodkości poza margines tzw. codziennej diety i w końcu się wyspałam! Spałam 11 godzin z przerwami, bo mnie kark z prawej strony zaczął nawalać jak szalony, ale się wyspałam :p

W czasie pobytu w PL zmieniłam trochę swój image:



Sorry za jakość, ale to selfie, bez obróbki i bez makijażu w kiepskim oświetleniu.
Ale generalnie, widzicie zmianę :D

Muszę sobie znowu jakąś sesję wymyślić.

A tak poza tym...

Nic nowego w kwestiach uczuciowych. Wszystko po staremu.
Z J. na drugą randkę się umówiłam i chyba na tym się skończyło, skoro się nie kontaktował od półtora tygodnia ze mną.

Czytam sobie taką mądrą książkę: "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" i wszystko mi się klaruje.
Prawdę mówiąc, tę książkę powinnam czytać co kilka miesięcy co najmniej...

A poza tym, trafiam wciąż na jakichś psycholi albo niedojrzałych do związku ciuli i tyle w temacie.

Moje oczekiwania są wysokie i nie zamierzam iść na kompromis tym razem. Zawsze, ale to zawsze gdy szłam na kompromis w sprawach z facetami, kończyło się to źle, a wręcz tragicznie - marnowaniem kilku lat życia na wegetację z jakimś dupkiem. I tym razem oszczędzę sobie popełniania tego błędu.

Piszę prace zaliczeniowe, uczę się do egzaminów (bo już za 2 tyg...), staram się jakoś zorganizować życie.

Tymczasem borem lasem

poniedziałek, 15 grudnia 2014

Czas leci i pędzi

Jak szybko ten czas leci.
Jeszcze 2 tygodnie i Nowy Rok :O :D

Już mam za sobą egzamin w formie testu wyboru, w pt będzie kolejny, tym razem z obsługi komend Linuxa.
Jedno zaliczenie (WebDesign) rozpoczęłam w weekend.
Drugie zaliczenie (Object-oriented Programming) jeszcze leży i dyszy i czeka na lepszy moment.

Ostatni weekend był... dziwny?

Po gównianym tygodniu zapowiadał się równie dennie i przygnębiająco oraz przewidywalnie.

Ale...
nagle wydarzenia przybrały dziwny obrót...

Pies się zapodział na spacerze.
Wchodziliśmy pod górkę i jakoś nie zauważyłam, w jaką uliczkę wpadła, między domami, i nie reagowała na wołanie. Doszliśmy do domu, wsiedliśmy w samochód i objechałam Wicklow ze dwa razy.
Po powrocie zamieściłam ogłoszenia na fb i stronach związanych z zaginionymi zwierzakami.
I zaczęłam się stresować...

Napisał J., że dopiero skończył pracę i tak chciałby się spotkać...
To ja do niego, że psa zgubiłam na spacerze. Zaoferował pomoc. Przyjechał po godzinie. Pojechaliśmy tam, gdzie się psina zgubiła.
Ja objechałam nabrzeże i naszą regularną trasę spacerową. Podjechałam pod dom - telefon od J., że ją znalazł :D

Matko... jak ta psina się cieszyła!!!

A ja praktycznie byłam gotowa się od razu zakochać w J. LOL

Pojechaliśmy do domu, Olka położyłam spać, a my cóż... przegadaliśmy 12 godzin praktycznie, z przerwami na siusiu i dostawą nowych siatek z mandarynkami z vana, którym J. jeździ :D

hmmm....

Mój rycerz na białym koniu (biały van) ;)))

Potem się zdrzemnęliśmy chwilę, zrobiłam 'śniadanie' koło południa, a o 14 musiał się zebrać, żeby otworzyć firmę wieczorem i po drodze jeszcze zahaczyć o 'dom'.

Ech... słodziak ;)

No więc... może za jakiś czas będę mogła zrezygnować z przymiotnika 'single'...;)

No i fajny jest fizycznie do tego - kolana same się uginają ;)

PS. Nigdy z żadnym facetem nie przegadałam całej nocy, ot tak, po prostu :D

niedziela, 23 listopada 2014

Zmiany kontynuacja ;)

Napiszę co i jak, bo mnie laski męczą ;)))

Jestem po 3 zaliczeniach, 3 egzaminach i po pierwszym tygodniu kolejnego mini-semestru.
Taki dziwny układ - 6 tygodni, tydzień egzaminów, kolejne 6 tygodni ( w tym 3 tygodnie na święta, dwa na naukę, potem tydzień wykładów) i kolejne egzaminy, potem jeszcze 8 tygodni nauki, tydzień egzaminów i pół roku praktyk (przy czym, nie jest wykluczone, że praktyka może się przerodzić w pracę stałą).

Wyników jeszcze nie ma.

Nie ukrywam, że ten mini-semestr mi bardziej odpowiada.
Jest web design, który w jakimś stopniu już robiłam (nawet mam cert z tego sprzed kilku lat), kontynuacja object-oriented programming (c# a nie wymarzona java, niestety), całości dopełnia OS and networks (wykładowca jest takim ciachem, że aż miło się podnieść z wyra o 6 rano w piątek, żeby na 9 zdążyć ;) ) - Linux robimy, komendy w sensie, więc fajnie, bo nareszcie coś niezwiązanego z Windowsem (którego nie znoszę!!!)...

Natomiast mam problem z samym planem zajęć - wychodzę rano, odwożę młodego albo do opiekunki albo do szkoły i pędem na autobus. Jedynie poniedziałek wygląda w miarę - wolne do 13, za to powrót koło 20tej. W pozostałe dni powrót o 19tej, więc koszmarek w zasadzie... Między zajęciami mamy godzinną przerwę, a w pt nawet 3-godzinną, co jest debilizmem totalnym. Ewentualnie, można ogarnąć dotychczasowy materiał, więc nie trzeba na to poświęcać czasu w weekend. O wieczorach mogę zapomnieć, bo po sprzątnięciu kuchni, przygotowaniu żarcia na kolejny dzień, położeniu Olka spać, po prostu muszę sama iść spać.
Ale... to tylko 6 tygodni, a nie reszta życia, więc niech sobie będzie.

Z innej beczki...

Tak sobie pracuję nad moimi uczuciami, psychiką i wiem, że poznałam siebie przez te wszystkie lata na tyle, że wiem, czego chcę.
W sferze uczuć: faceta, który będzie tą "bratnią duszą", z którą wygodnie się milczy jak i przegaduje całą noc i to na trzeźwo, a reszta jest... milczeniem ;)))
Generalnie: spełnienia marzeń we wszystkich sferach, szczęścia dla siebie i dla mojej małej rodzinki i oby ta zmiana profesji wypaliła - bo naprawdę lubię robić coś z niczego ;)))

Z innej beczki...

Pogoda jest fatalna. Wciąż pada. W ciągu miesiąca były może 4 dni bez deszczu...?
Nie mogę doczekać się wiosny, bo to jest moja ulubiona pora roku, zaraz obok lata :D

PS. Coś się kroi w pewnej sprawie, ale jeszcze nie wiem co, bo bardzo wolno i niezdecydowanie. Na pewno nie omieszkam poinformować zainteresowanych ;)

niedziela, 5 października 2014

Duuuuże zmiany :)

Pozmieniało się w moim życiu, ale wszystko idzie ku lepszemu ;)

Po pierwsze - dostałam się na studia, dzięki którym zmienię zawód bardzo szybko. Tak szybko, że za 7 miesięcy skończy się nauka, rozpocznie praktyka, a po kolejnych 6 miesiącach będę mogła szukać normalnej pracy.
Nie będę tłumaczyć wszystkich zawiłości, bo tutejszy system kształcenia wyższego jest dość odmienny od polskiego. W każdym razie, kwalifikacje są taki jak przy licencjacie/ inżynierze.
Już jeden mgr inż. mam przed nazwiskiem, więc kolejny inż. mi wystarczy ;)

A dziedzina: programowanie!!!! :D To, co chciałam robić od.... zawsze?

Będąc dzieckiem próbowałam sama uczyć się Basica, zasuwałam na Commodore 64 i byłam szczęśliwa. Potem komputery trochę inną drogę obrały względem mego życia i dopiero kilka lat temu zrobiłam kolejny krok do przodu, robiąc papierek z web development. Teraz najwyraźniej przyszedł czas na pogłębienie wiedzy i zmianę zawodu (kiedyś zdałam jednocześnie na 2 kierunki i pechowo wybrałam ochronę środowiska zamiast informatyki. Skusił mnie stopień inż....).
Nie chcę już wracać do laboratorium farmaceutycznego czy chemicznego, fotografia pozostanie moją pasją i może uda mi się ją jakoś pożenić z programowaniem w przyszłości.
W laboratorium komputerowym mogę pracować ;)

Smarkatemu bardzo się spodobał fakt, że większość dnia spędza w towarzystwie dzieci, bo tak się składa, że opiekunka ma córkę, która chodzi z Olkiem do klasy, a więc i ja i on czujemy się bezpiecznie. Nawet zaczął obiady jeść, kiedy zobaczył inne dzieciaki jedzące obiadek :D
Trochę stęskniony był już w piątek, bo ja wcześniej niż po 17-tej lub nawet 19-tej nie docieram do domu.

Dojazd zajmuje mi 4 godziny dziennie. Oczywiście nie samochodem, tylko mieszany, w nawiasach podałam czas dojazdu w JEDNĄ stronę: samochód (10-15min), podmiejska kolejka (ok.50min), piechotą(ok.20 min).

Jeszcze muszę dopracować codzienny plan działania, ale jest dobrze :)

Kurs jest intensywny, pierwsze prace semestralne i zaliczenia już za 5 tygodni będą oceniane. Więc czasu nie ma wiele, a czasu na naukę i robienie projektów również mało. Chyba zacznę ze sobą wozić ten mój złomowaty notebook, który odkurzyłam tylko dlatego, że mam na nim Windowsa. Reszta sprzętu chodzi pod iOS-em, a na dużym Maczku nie chce mi się kombinować z jakimiś wirtual boxami i innymi cudami.
Tak się składa, że program studiów IT w Ira zakłada używanie produktów Microsoftu głównie, więc lepiej używać ich na podobnym szajsie ;)
Co prawda, połowa wykładowców to zdeklarowani wielbiciele Apple'a, ale... cóż, nie oni ustalają program studiów w tym kraju.

sobota, 20 września 2014

Wrześniowe wypady

Glendalough










Lough Tay/ Guinness 








Reszta na fb.

czwartek, 28 sierpnia 2014

I wszystko wuj...

Przeszło, minęło, wyszło w długą, zostaliśmy kumplami... ciekawe na jak długo.

Musiałam się wyżyć artystycznie. Oto kilka fotek z dzisiejszej sesji:






wtorek, 26 sierpnia 2014

Łatwo przyszło, łatwo poszło ;)

Tzn. mnie przeszło, a co u niego będzie, to zostawmy biegowi spraw.

Na razie jesteśmy praktycznie przyjaciółmi, bo na znajomych czy kumpli to zbyt wiele wiemy o sobie :)

A gdyby to było coś w stylu friends with benefits, to nie narzekałabym w ogóle ;)

A zerwać z zauroczeniem pozwoliły mi techniki NLP, a dokładnie filmy Paula McKenny - polecam tym, którzy chcą coś w swoim życiu zmienić.

Kilka foteczek z Brittas Bay - z Olkiem i psem się wybraliśmy. Serducha spadają tam z nieba ;)