środa, 4 lipca 2012

Pozostało sześć...

Szybko zleciał ostatni tydzień. I bardzo dobrze. Dni są podobne do siebie, bo jak kiepsko się czuję, to mogę jeszcze mniej, niestety. A ostatnio w ogóle jakaś plaga kiepskości zagościła.
Najpierw dowaliła mi pogoda - im niższe ciśnienie tym gorzej.
Potem, kiedy zaplanowałam sobie, że nareszcie będę mogła położyć się wcześniej pewnego wieczoru, to o 3 nad ranem obudził mnie telewizor sąsiadki - starej, głuchej, która chyba zasypia na tym pilocie, bo telepudło wyje na cały regulator. Nie wiem, co zapodają w programie, ale wyją ci ludzie, jakby im ktoś giry z 4 liter wyrywał żywcem. I tak do rana. Gdzieś koło 6.30 udało mi się walnąć z powrotem w kimono. Pomógł ruch uliczny, no i babsztyl chyba się też obudził, bo piękny dzień się zapowiadał (później znów się zepsuł, jak to zwykle bywa na tej wyspie...).
Dwie godziny udało mi się przespać i słyszę Olka gadającego do siebie. I tak dobrze, że gada, a nie drze się, albo woła czy płacze. Odleżałam kilka potrzebnych mi minut na to, żeby jako tako wrócić do świata żywych i zwlokłam zewłok.
Dziś była pierwsza normalna noc, bez biegania do łazienki co 2 godziny czy darmowych koncertów za ścianą. Powinnam jako tako się wyspać. No nie za bardzo się udało, bo ile bym nie spała, to i tak po zastrzyku nie będzie żadnej poprawy.

Bardzo ładnie i słonecznie dzisiaj jest. Na pocztę musiałam skoczyć, bo miałam dwa listy do wysłania. Więc po drodze pojechaliśmy nad morze na spacer, wybiegać obydwie istoty mniejsze. Z nimi się dobrze idzie na spacer, ale cholernie kiepsko wraca. Zazwyczaj jakimś zygzakiem połączonym ze zmianami kierunku co kilkadziesiąt sekund i rykiem, jeśli matka chce inaczej.
Daję radę.

Chętnie siedziałabym z nimi na dworze non stop. Biegało by i jedno i drugie, ale tak się nie da, ze względu na pogodę no i moje przypadłości.
Kolana mnie bolą po interferonie, zmęczona jestem momentami tak bardzo, że kręci mi się w głowie, ale wiem, że muszę się trzymać pionu, bo kto to wszystko ogarnie?
Zauważyłam, że jednak woda zatrzymuje mi się w organizmie jakimś cudem, bo czuję opuchnięte ręce rano. Jakoś nie ma to znaczenia w przypadku oczu i śluzówek, które są nadal wysuszone na wiór. Nie ma to także znaczenia w nocy, kiedy muszę zwlec zwłoki do łazienki.
Od kilku dni mam ustabilizowaną wagę, więc może nareszcie zacznie spadać. Podejrzewam, że z tymi wahaniami miały wiele wspólnego rozregulowane w 3 tyłki hormony tarczycy, ale nowy drug działa jak widać.
Będę monitorować na bieżąco.


Wieczorem słyszę z pokoju Olka dobiegające już nie tyle gadanie, co nucenie. Jednak klasyka na dobranoc ma swoje dobre strony;))) Wczoraj gmerał w swoim pudle z instrumentami, dzisiaj latał z fujarą za psem, który zwiewa przed nim jak diabeł przed święconą wodą. Namiętnie maluje - farbki idą w ruch nawet dwa razy dziennie. Kończy wysmarowany farbkami oczywiście;) Wczoraj namalował chyba pierwszą figurę geometryczną w życiu - ślimaka i bardzo ładnie mu wyszło:)

Olo zaczął się znów bawić samodzielnie. I to sam, w swoim pokoiku:O Czasem mnie wygania, tak jak w przypadku 'telefonowania' (dostał starą komórkę od Dziadka i wczoraj do niego 'dzwonił'), a jak potem tam zaglądam, to mi oczy wychodzą, jaki bajzel zrobił. Ale na szczęście do ogarnięcia;) Dzisiaj wymieszał puzzle... Myślałam, że uduszę! Udało się posegregować te faktycznie różne, ale reszta leży na kupce w jednym z pudeł z zabawkami i lipa, nie da się bez 'dogłębnej analizy przypadku'.

Olek i pies mają obiecane spacery w takiej ilości, że im uszami wyjdą, jak tylko zacznę dochodzić do siebie:)))

Obecnie kompletuję fotki do mojego portfolio do modułu o fotografii żarcia.

Acha, no i zgred się odezwał, w typowy dla siebie sposób, taki bardzo mało samokrytyczny i spychologiczny. Na kłamstwie znów go złapałam. No ale, do pewnych spraw człowiek się przyzwyczaja. A jeśli się ma do czynienia z byłym, to macha się ręką po prostu, bo brak emocjonalnego zaangażowania powoduje obojętność na kolejne wyskoki. W sobotę chce zobaczyć Olka.
Nie wiem, czy robię dobrze, zezwalając na to, żeby się nim zajmował. Nigdy się nie dowiem, czy lepiej jest żeby go widywał czy nie.
Jak dla mnie, to ojcem jest facet, który opiekuje się dzieckiem i dba o jego rozwój na codzień, a nie od święta (sam do tego rezygnuje z widywania dziecka...) i nie jest ważne, czy był dawcą genów czy nie. Częstokroć, najlepsi ojcowie niekoniecznie są biologicznymi przecież.
A do tego zgred ma jeszcze wątpliwy system etyczny, dozwalający kłamstwo, oszustwo i machlojki praktycznie w każdych okolicznościach i wobec każdego. Wiem nawet, od kogo nabył ten system...
Hmm... jest całkowitym przeciwieństwem tego, w co ja wierzę i co stosuję na codzień. Nie uznaję okłamywania dzieci, obiecywania im czegoś, jeśli nie można być pewnym dotrzymania słowa, oszustwo jest też czymś obrzydliwym wg mnie, szczególnie wobec małych ludzi, których postrzeganie świata dopiero się kształtuje.

Nie wiem, co będzie za kilka lat, kiedy Olo zacznie pytać, dlaczego nie wolno kłamać, a jego stary właśnie to zrobił? Nie mam pojęcia, jak mu to wytłumaczę i co on potem wybierze. Mam nadzieję, że nie wyrośnie na egoistycznego cwaniaczka, cynicznie wykorzystującego dobre serce innych ludzi. Mam nadzieję, że takich rzeczy się nie nabywa przez DNA...

Mam nieodparte wrażenie, że gdyby się ten typ odczepił od nas, to byłoby nam łatwiej. A tak... zawsze się może wpieprzać w nasze życie. Przecież to go najbardziej boli - brak kontroli nad tym, co się dzieje u nas.
To był chory związek, który należało skończyć i pozostały chore reminiscencje, które się niesmaczną czkawką odbijają.
Dam radę, jeśli nie będzie się wpierdalał do naszego życia.
Jak Olo podrośnie, będzie łatwiej. Wszystko się także zmieni, jak tylko pójdzie do szkoły. Będzie miał kumpli, zainteresowania i wtedy się okaże, czy będzie chciał widywać swojego starego. Olkowa wolna wola będzie dla mnie ważniejsza niż to, co sobie ubzdura zgred.

Wiem jak zgred zajmuje się dziećmi, wiem czego się spodziewać (a czego nie) i niejednokrotnie byłam świadkiem jak jego nastolatek chciał jechać do domu pod byle pretekstem już praktycznie w niedzielę koło południa. Zgred jest nudny niestety i nic tego nie zmieni, bo on sam musiałby się zmienić, a tego nie zrobi, skoro uważa się za chodzący ideał.

Szkoda papieru i ekranu dla tematu zgreda. Nierozwiązywalny temat rzeka. Koniec z tym.

Łeb mi dzisiaj pęka, oczy wychodzą, stawy bolą i czuję się jak osiemdziesięcioletnia staruszka.
Spada więc pobawić się z maleństwem i wrzucić go do wanny i łóżeczka za jakiś czas.

3 komentarze:

  1. noszszsz w mordę kolczastego !!!!! skoro jest uprawniony do widywania Ola to niech prawnie płaci na dziecko . I oby nie chciał być decydentem życia syna.Madzia pomyśl o tym już teraz .

    p.s. ja to chyba Ciebie znielubię za kody pok komciem

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo intensywny dzień dziś miałś.
    Myśle że synka tak wychowasz że bedzię potrafił rozróżnić dobro od zło, jestem tego pewna.
    Ps: zawsze można do uszu włożyć korki;p;p i nic się wtedy nie słyszy;p

    OdpowiedzUsuń
  3. Zgredy są niestety niewyuczalne. Coś mi o tym wiadomo a Olo będzie świetnym młodym człowiekiem z normalnym systemem wartości.Ciężko słuchać jak się męczysz ale już z górki. A te kody to i mnie wpieniają!

    Zaba

    OdpowiedzUsuń