...

Taki dzień na marudzenie w sam raz dzisiaj mam.

Słońce wyszło, ale nie na długo, chmurzyska się uzbierały i znów nie jest najcieplej. Tzn. wydaje mi się, że to mnie jest wciąż zimno, a reszta ludzi uważa, że jest ciepło.
Boli mnie dzisiaj absolutnie wszystko, a najbardziej stawy, mięśnie i głowa. Mdli mnie i nie wiem nawet od czego, ale wczoraj i dziś zaczęło się koło południa:/

Pooglądałam sobie fotki w necie - wyspy greckie, tradycyjne kamienne domy, sady oliwne i pomarańczowe... i tylko żal, że nie można tam być i spokojnie egzystować. Nawet kozy mogłabym wypasać i sprzedawać mleko na sery, byle się żyło spokojnie, dostatnio i bezproblemowo, z masą słońca na codzień.

Mam tak dość tej wyspy, tego klimatu, wiecznego zimna, deszczu i grzybów w domach, że najchętniej spakowałabym manatki i uciekła jak najdalej. Jest drogo, warzywa i owoce są kiepskiej jakości, bo przecież wciąż jest zimno i nie ma słońca, z przetworów mlecznych najlepszy jest grecki jogurt greckiej produkcji, a za mięsem i rybami i tak nie przepadam i unikam.

Nic mi się nie kojarzy dobrze już z tym krajem. Ani pogoda, ani system opieki jakiejkolwiek, a nawet ludzie już mi się nawet dobrze nie kojarzą. Podejrzewam efekt mieszkania w obecnym hrabstwie od prawie 4 lat.
Nie lubię Dublina i okolic i koniec kropka. Mogłabym żyć na południu wyspy: wiatr cieplejszy się tam nawet wydaje, ludzie bardziej uśmiechnięci i daleko od wyścigu szczurów.
Ale najbardziej... najbardziej to chciałabym mieszkać GDZIE INDZIEJ!!!! Pod błękitnym niebem w pobielonym domku z niebieskimi drzwiami i ślicznym białym murkiem naokoło posesji, z widokiem na morze z jednej strony i góry z drugiej, z drzewkiem figowym za oknem i oliwnym gajem po wyjściu z domu, gdzie pomarańcze wyciągałyby mordki do słoneczka, a my chowalibyśmy się w cieniu, bo byłoby tak słonecznie i gorąco!!! O właśnie TAK chciałabym mieszkać!!!

Robię bułeczki pszenne na oliwie. Siedzą już w piecu. Brakuje mi tylko tapenady (pasta z oliwek) i horiatiki (popularnie zwana sałatką grecką). O, już wyszły bułeczki - okrągłe, rumiane i przepysznie pachnące:)

Poczekają sobie na towarzystwo ww., czyli jeszcze jakieś 2 godziny, bo Olo jeszcze śpi (popołudniowa drzemka - chwila wytchnienia dla styranej matki), a pies czeka na dłuższy spacer.

Zapomniałam dodać, że fajnie byłoby mieć własną winnicę i kilka piwniczek z beczułkami;)