Dziś są moje urodziny:)))

Hmmm... cieszyć się czy nie?;>

Chrystusowy wiek - 33 lata... pora na zmiany? a może na zmiany zawodowe jedynie? bo na osobiste i tak już przyszedł czas, a wiążą się one raczej ze stabilizacją aniżeli zmianami...:) Ale wiecie, trochę stabilizacji, a ja i tak sobie coś wymyślę dla urozmaicenia życia;)

Dostałam kilka prezentów, kartkę urodzinową i bukiet karminowych róż:) Wszystko od Tortowskiego oczywiście:)))

Kilka smsów od znajomych i Taty:)

W piecu siedzi sernik (przepisu tatowego), a w perspektywie kolacja w restauracji:)

Spać mi się chce, bo Kelly postanowiła sobie dzisiaj rano urządzić konkurs - kto pierwszy wstanie i wstając pierwsza, zaczęła się rzucać na drzwi kuchenne, żeby któreś z nas wstało i wypuściło ją z tymczasowego więzienia... tak jest prawie co rano, no chyba że ktoś wstanie jak jest jeszcze ciemno za oknem... ale to nie ja raczej... a Ed też do rannych ptaszków nie należy...

Nie wiem, czy moja strona z kursem działa, bo wysłałam pierwszy assignment i nie dostałam jeszcze odpowiedzi. Napisałam do pani, która się nazywa Sienad O'Connor (serio!!!) i jest kimś tam od kontaktowania się koledżu ze studentami. Zobaczymy, czy faktycznie to strona jest rąbnięta, czy ja niemota;p Jak się uwinę z kolejnym assignmentem, to po prostu wyślę i tyle, bo mnie czas goni...

Myślałam, że zrobię też końcowy assignment z pierwszego kursu, ale tak mi się spać chce, że nie jestem w stanie wykazać się zbytnią kreatywnością:/ Pewnie koło środy dam radę, albo nawet czwartku (i mi zostaną 4 tygodnie na wszystko!!! Już mnie głowa zaczyna boleć od myślenia...).

A tak poza tym... wiosna idzie:D 12st w cieniu, psy gubią sierść tak bardzo, że trzeba ją codziennie sprzątać z kątów, ptaszory tak drą dzioby od rana (jeszcze przed wschodem słońca grubo), że trudno nie otworzyć oczu, a jeśli doskwiera cokolwiek przeszkadzającego we śnie, tak jak mi, to tym bardziej nie ma przeszkód. Gorzej, jeśli potem spać się nie da - ja nie za bardzo mogę spać w dzień. Tak dziwnie mam, że się nie wysypiam jeśli dosypiam;p

Posłuchałam sobie dzisiaj Trójki robiąc sernik i tak jakoś domowo i 'staroczasowo' mi się zrobiło:) I przyjemnie i bezpiecznie... ech no... stare dobre czasy mi się przypomniały, kiedy nie musiałam się o nic martwić, a o przetrwanie najmniej. Może teraz też tak będzie? Mam nadzieję:)

Nastrojów depresyjnych nie zaobserwowałam u siebie:)