2010r.n.e. na Ziemi

To powyżej, to nasza plaża w przeddzień wigilijny:) Wzięliśmy kejterki i daliśmy im odrobinę świeżego powietrza i namiastkę wolności;)

Nasz chojna wyglądała tak:

Polskie piwo sprzedają tutaj w każdym monopolowym i supermarkecie, a reszta to prezenty różnorakiej proweniencji;)

25ego zrobiliśmy sobie wycieczkę do Glendalough i jak widać, pogoda nawet dopisała:) Upper Lake - generalnie.

A to ja i kejterki w Ticknock Forrest - wiało niemiłosiernie i było cholernie zimno. Cóż, uparłam się, a potem musiałam odsypiać, hehe. Chyba po raz pierwszy raz w życiu, moja kondycja pozostawia więcej do życzenia niż kondycja kogokolwiek innego:O

Chciałam pokazać mojemu tacie okolicę, a nie tylko miasto objezdnie (i tak dostałam zjebkę, że za dużo chodzę...).

Jak widać, Olo rośnie, a ja razem z nim. Porównałam własną fotę do tej z listopada i powiem wam, że jestem wstrząśnięta tempem wzrostu:O Nie zauważyłam rozstępów (moja siostra nie miała), więc może nie pojawią się;) Za to będzie pewnie walka z wagą, aczkolwiek wszystko powinno wrócić do normy samo z siebie po kilku miechach karmienia cycem;)

Z innych zdarzeń miłych i tych mniej miłych....

Oczywiście... coś tam musiało się zawalić i to oczywiście w najprzyjemniejszym momencie, a raczej po. W samą Wigilię. Jak się za dużo pije, to potam tak jest... Tortowski oczywiście nawalił, ale na całe szczęście, dopiero po Wigilii i to długo w noc. Wychlał połowę piwa (czyli jakieś 10 flaszek tyskiego...) i poprawił kilkoma głębszymi polskiej gorzały... Efekt był przewidywalny - wygadywał takie głupoty, że aż żal i w konsekwencji spienił mnie tak mocno, że Problem został odwieziony do domu zaraz po wizycie u babci (a miał zostać, do kiedy chciał). Oczywiście, na drugi dzień prawie nic nie pamiętał, a już w ogóle inwektyw, którymi rzucał. Logicznie rzecz biorąc, z pijanym nie da się dyskutować, ale i tak mnie spienił. Głupio mu było (i słusznie) i przeprosił wszystkich za pobudkę w nocy.

Nie powiem, ubodło mnie kilka spraw, co wygarnęłam mu rzeczowo i normalnym tonem w niedzielny wieczór, kiedy zostaliśmy sami w salonie. Może do niego dotarły pewne sprawy, bo całkiem zmienił swoje zachowanie.

Sobota to był dzień, w którym odwiedziliśmy mamę Tortowskiego, a przy okazji poznałam jego brata i spotkałam ponownie siostrę:) Fajna rodzinka jest:) Bardzo kontaktowi ludzie i nawet bariera językowa między moim tatą a nimi nie stała na przeszkodzie:) Jakoś tak, całkiem inaczej niż w marcu, udało mi się przekładać symultanicznie bez problemu i gładko, więc rozmowa toczyła się łatwo i przyjemnie:)

Obiadek był pyszny - indyk, do tego szynka, puree ziemniaczane, groszek no i deserek:) Makowiec mojego taty smakował wszystkim - chciałabym tak piec jak On:D

W niedzielę i poniedziałek zwiedzaliśmy Dublin - głównie z samochodu, bo jako ciężarówka - ciągle się męczę chodząc i po jakimś czasie coś gdzieś zaczyna mnie boleć:/ Ale i tak mu się podobało. Zaskoczony był, że Irlandia jest (taka zielona;p) taka górzysta:) Bo cały czas wydawało mu się, że jest płaska i zielona:D

Tak naprawdę, płaskie tereny można zobaczyć jedynie wewnątrz wyspy i w zasadzie, zawsze gdzieś na horyzoncie góry będą:)

We wtorek mój Tatko odleciał do PL. Na szczęście nie pogubił się za bramkami na lotnisku - a tego najbardziej się obawiałam. Prezenty doleciały całe i zdrowe:) Psy polubiły panusia;) Wkupił się w łaski kurzymi suszonymi łapkami - psi przysmak:O:D (łobuzice wciągnęły właśnie dwie ostatnie).

Koniec końców - wszyscy są zadowoleni z tych świąt. Staram się zapomnieć o powigilijnym incydencie - kreator incydentu wczoraj posprzątał całą chatę, zrobił obiad i kolację... wywalił ćmiki (łącznie z pudełkiem), sztuk ok.10 prosto do kosza.... normalnie faceta nie poznaję:O:D

Ale pić dużych ilości alko nie może, bo dostaje małpiego rozumu. I on o tym wie!!! Dobrze, że ja jestem trzeźwa, bo stać mnie na ocenę sytuacji bez emocji i zbędnych kłótni.

Z innej beczki - przez ostatnie 2 dni lało... tak lało, że nie potrzebowalibyście prysznica (Ell, tak jak napisałam u Ciebie;D), wystarczyłoby wyjść na ogród. Za skutki zdrowotne nie odpowiadam;p

Przestało w nocy. Nawet nie wieje tak mocno.

Jak to na Wyspiarzy przystało - ponieważ oni świętują koniec każdego tygodnia tak jak my Sylwestra, to Sylwek jest u nich raczej mało hucznie obchodzony. Niemniej... zrobię brzdąca, bo dostałam przepis od mojej rodzonej sister i kupię szampana dla dzieci (bo jako niemogąca chlać, nie mam wielu opcji...);D Obejrzymy kilka filmów, może kilka relacji z imprez na świecie i to w zasadzie wsio...

Odpada stres psi związany z petardami - bo tu raczej cicho jest właśnie, więc łobuzy znów będą broić na własną 'łapę';p

Mam tylko jedno życzenie... żeby wszystko się potoczyło po mojej myśli i pozytywnie w 2010... naprawdę, chyba niewiele rządam od życia - świętego spokoju i uczesanych zdarzeń;)

I wiecie co... coś w tym jest: jak zaczyna się nowy rok, tak już pozostaje do jego końca. Więc może, dzięki symbolicznej wręcz ilości alkoholu w domu, obędzie się bez przykrych incedentów, jakie miały miejsce rok temu... a w zamian... będzie milutko, przytulnie, przed kominkiem, z książką w łapie, no i łóżeczkiem zaraz po wybiciu północy;p

Oby wszelkie Wasze potrzeby i życzenia spełniły się w tym 2010... jakże okrąglutko wyglądającym, roku;)

PS: ciekawe, czy podobne energie mogą wystąpić przy powitaniu chińskiego albo innego marsjańskiego Nowego Roku;) Na innych planetach bylibyśmy teoretycznie starsi lub młodsi, no ale to zależy od grawitacji, hehe;p Inaczej liczone lata nie mogłyby się przekładać na ziemskie...

Ależ pieprzę znowu... na filozofowanie mi się zbiera dzisiaj;)))