To dzisiaj, tak na początek nowego początku, galeria zdjęć naszych psin:)
Jedzą z jednej michy, piją też, ale śpią w osobnych łóżeczkach:) Tu najwyraźniej czegoś szukały:

Kelly ze swoim panem:










Jak pewnie sami zauważyliście, Molly ma znacznie inteligentniejsze spojrzenie niż Kelly, aczkolwiek wydaje się, że Kelly jest bardziej usłuchana (chociaż pamięć ma jak kura...).Molly będzie mieć operację bioder wkrótce. W sobotę jedziemy na konsultację, a potem się zobaczy. Zależy od weta. Jest ciutek 'wyższa' od Kelly i wychudzona. Prawdopodobnie na tej farmie, na której były tak okropnie traktowane, po prostu ktoś ją potrącił jakimś samochodem czy innym czterokołowym pojazdem i zostawił samej sobie... Ludzie potrafią być okrutni wobec innych istot...:( Na szczęście trafiła pod dobrą opiekę w schronisku, a my też postaramy się o jak najlepsze warunki dla niej:) Dobrze, że schronisko (czyli rząd, czyli podatnicy, czyli my...) płaci, bo sami nie dalibyśmy finansowo rady z tymi operacjami.
W zasadzie, dziewczęta zachowują się jak niesforne 3-letnie dzieci i ciągle trzeba im przypominać, że leje się na dworze, a nie w domu i jak się chce, to mają skrobać w drzwi. No ale... to jeszcze szczeniaki i to sklerotyczki:p Dobrze, że podłogi mamy z płytek i paneli, bo inaczej byłby tragizm! Wydaje mi się, że to Kelly zawsze szcza pod drzwiami, a Molly już się dawno nauczyła załatwiać na dworze. Ale cóż, zawsze spada podejrzenie na obydwie, więc może pogadają jedna z drugą i się nauczą;p Tym bardziej, że Kelly naśladuje siostrę prawie we wszystkim.
Molly ma albo chorobę lokomocyjną, albo zżera ją strach przed samochodami - przy każej podróży autem wymiotuje. Kelly za to siusia jak się przestraszy. Nie wiem, co lepsze... Po prostu muszą z tego wyrosnąć i tyle.
Trochę się obawiam o tą operację Molly, bo będzie musiała zostać sama na noc w klinice i rozstać się z Kelly, a one prawie nierozłączne są:/ I znów się biedactwa zestresują - obydwa biedactwa. Kelly może mniej, ale pewnie będzie tęsknić za siostrzyczką.
Ech, dobrze zrobiliśmy, że przygarnęliśmy obydwie:) Podwójny problem, ale też podwójna radocha:) Jak one się fajnie cieszą, jak nas widzą!:))) Prawie im się zadki urywają z tej radości:)))
Nie ważne, czy to środek nocy i ja się wlokę z sypialni do łazienki, czy wracamy z zakupów - one zawsze są na posterunku i cieszą się, jakby nas nie widziały z rok!:))) Śmieszne są mordki:) Kochane, chociaż broją nieziemsko - po ogródku poroznosiły już styropian, śrubki (nie wiem, jakim cudem i gdzie je znalazły...dobrze, że nie połknęły...), jakieś kartony itp. Cóż, ogród może poczekać na lepszą pogodę i nasze siły (niby wszystko rozpakowane itp., ale trzeba ciągle po coś jechać do sklepu i koniec końców padamy na twarz wieczorem, a pogoda jest koszmarna teraz!!!).
Grabie też mamy kupione, więc wszystko na jedną kupę się zgarnie i wywiezie.
Ze spraw pt. 'złośliwość rzeczy martwych': odlepiła mi się porcelanka z prawej dolnej ósemki... zajefajnie...
Acha acha acha... net mamy dziwny, normalny będzie w przyszłym tygodniu jakoś. Teraz ciągniemy jakoś matrixowskim sposobem z telefonu bezprzewodowego, który jest moim pierwszym stacjonarnym telefonem w Ira:))) Też okazja do celebrowania:D
Spadam - może uda mi się was poodwiedzać... Często gęsto ten net się wykrzacza, więc muszę polować na połączenie:/

O jesssuuu! One są urocze.Z sikaniem tez się poprawi. Są mądre, tylko potrzebują czasu.Macie oboje za nie miejsca na pierwszej galantej chmurce w niebiesiech zapewnione! Czasem ludzie tylko MÓWIĄ jak bardzo kochają. No popatrz! Sa problemy ale ile miłości i radości! I te tyłki urywające sie od merdania! I wiesz co? Najważniejsze, że macie GRABIE!!!!! heheheheh.
OdpowiedzUsuńpotem poczytam,teraz nie mam czasu bo ogladam
OdpowiedzUsuńjakie śliczne lalalala-jeszcze ogladam
OdpowiedzUsuńjeżyku ale one są.....ech ciężko nazwać i wyrazić....ja i tak nazwałam je po swojemu:Ciapata (w łaty) i Dziabąg (pocieszne ślipia)
OdpowiedzUsuńMadzialeno się nauczą ,się przyzwyczają i się przestaną bać wszystkiego.Na razie żyją w psychicznej rezerwie i nie dziwota,ponieważ wiele złego przeszły .Moja psia Daszeńka też od życia dostała solidnie.Miała miesiąc gdy do nas dotarła,a wyglądała jak jeden wielki piszczel
Teraz nie będę katorgi opisywała,ale z dnia na dzień widziałam jak zmienia się jej psychika i zaczyna czuć się bezpiecznie.Bez krzyków,bez tresury wyrosła na wierne i wspaniałe psisko.
Z zębem biegnij do zębologa bo to i teraz organizm Twój wymaga większej kontroli o czym doskonale Wiesz.ale nie mam czasu na pisanie o tobie...hahaha...nadal rozpływam sie nad Ciapatą i Dziabągiem - są rozbrajające niesamowicie i Sama Powiedz jak można takie cudeńka rozdzielać....to ja jeszcze się pogapię i kończę pisanie.
Doska
p.s. szukają u mnie nostromo,będzie dobrze ..oj tam wielkie mecyje...
świetne psiaczki - mi sie najbardziej podoba Kelly, ma takie słodkie oczka. Gratulacje ;) Aneta
OdpowiedzUsuńjakie śliczne!! Az piszczę z zachwytu patrząc na zdjęcia. Trzeba o nie zadbać i przyzwyczaić sie do ni8ch. No i one musza zanć swoje miejsce w rodzinie. Myslę, że beda super.
OdpowiedzUsuń