Sentencja na dzis

'Boze, zatrzymaj swiat, ja wysiadam!'

Zklada sie na to wiele czynnikow, w sferze prywatnej glownie. Tak dla rownowagi. Nigdy nie ufaj nikomu, kto cie zawiodl... bo zrobi to powtornie...
Jutro psychodlubek - chyba juz dokopalam sie odrobine do zrodla depresji i w zasadzie jest ono tym glownym nurtem calej rzeki depresji...
Co zrobic, zeby z tego wyjsc? Odciac zrodlo. Praktycznie niewykonalne.

Brak mi nadziei, nadziei na cokolwiek.
Nadzieja to podstawowy czynnik prowadzacy do wyjscia z depresji.
Jak moge wiec sie wyleczyc bez lekarstwa?
Wiary takze nie posiadam, bo nigdy jej nie mialam.
Milosc, a jakze... nawet w nadmiarze, nawet gdy boli. Nauczylam sie zamykac serce przed ludzmi, ktorzy mnie rania, ale to do nieczego nie prowadzi, nie buduje niczego, nie naprawia.

Chce sie polozyc i po prostu lezec, a moze najlepiej byloby, gdybym przestala istniec. Jesli nie istniejemy, nie czujemy nic, wiec nie czujemy tez egzstencjalnego bolu, nie mamy zadnych potrzeb, po prostu nie ma nas i tyle. Jest tylko slad po nas, pozostawiony w przeszlosci. A przeszlosc, to calkowicie relatywistyczna miara czasu. Czas tez jest wymyslem, iluzja blizej nie sprecyzowana. Tak naprawde nie istnieje ani przeszlosc ani przyszlosc, jest tylko teraz i w zasadzie, jest tylko tutaj, bo tylko tej chwili mozemy doswiadczyc bezposrednio.
Nic innego nie jest nam dostepne. W zasadzie, to gowno jest nam jedynie dostepne. To jedyna rzecz, ktorej mozemy byc pewni, jak rowniez tego, ze kiedys odwalimy kite. Niczego innego nie mozemy byc pewni...

To moze na dzis skoncze ten wywod. Wole siedziec w tyrze, miedzy ludzmi, niz wrocic do chaty, gdzie spotyka mnie zawod za zawodem kazdego dnia. Szkoda, ze wy jestescie tak daleko, szkoda, ze moi znajomi realni sa tak daleko, szkoda, ze nie maja czasu gdy ja mam... w ogole szkoda mi zycia na zycie jak to...