Powolniak nadciąga powoli...:)

Miała być niespodzianka wyjazdowa na naszą rocznicę, ale nie będzie - brak środków. Za dużo rachunków i zbyt wysokie. Następny wyjazd, poza wyjazdem do domu, najwcześniej w kwietniu-maju i to pewnie też do domu, bo się stęsknię, szczególnie za psinką.

A propos, Buba miała jakieś zatrucie koszmarne kilka dni temu, ale po kilku zastrzykach i prochach odżyła:) Biedactwo... kochańszego psiaka na świecie nie ma!!!;)))

Ach, jak niektórzy ludzie podnoszą mi pięknie ciśnienie... naprawdę, medal za to powinni dostać...

Trochę mnie boli w plerach i zaczęła dyńka. Ostatnią noc zaliczam do tych bardziej koszmarnych. Spać nie mogłam, w robocie oczy same mi się zamykają i tylko czekam, żeby pojechać do domu, w którym czasem nie czeka mnie nic ciekawego. Dzisiaj jedynie czekały na mnie 2 mecze siatkówki - chociaż coś...

Czeka mnie też zadanie domowe na sobotę. Może mi się jutro uda napisać, bo nie ma meczów;p

Nie będę narzekać, że źle się czuję i bolą mnie różne części ciała, ale to wiadomo, że tak jest i tyle. Szkoda, że do tego dokłada się bagaż emocjonalny:(