Wicklow Mountains

W ubiegłą niedzielę wybrałam się na spacer z moją kumpelą K. Pojechałyśmy sobie tu:


Po zaparkowaniu i uwolnieniu psa (cholera, mogłam go trzymać na smyczy jednak...:/), wlazłyśmy na górę i ujrzałyśmy takie widoczki:

- wycinek panoramy Dublina - widać też cały w pewnym momencie, ale mam za cienki obiektyw, żeby to ogarnął:/


Kolejne pagórki z psiną na pierwszym planie:

Widok na Dun Loghaire - w szczególności do brze port widać:


Ścieżka w kierunku ww. pagórków:


Ścieżka w kierunku innych pagórków - chyba Sugar Loaf widać w tle (ten stożek):


Takie dziwne szyszki rosły na niektórych iglakach w lesie. Ktoś wie, co to za gatunek????:


Jak już wszyscy wiecie, pies wybrał własną drogę i nie miałam na to zbyt wielkiego wpływu:/

Jutro też się wybieram w te same góry, ale może uderzę z innej strony. Moje Kochanie zaopatrzyło mnie dzisiaj w mapę składaną (na drogę) i w laminowaną wersję ścienną (3D, ale nie wypukłe) gór Wicklow właśnie:) I przykazał dobre buty sobie kupić, bo już mówiłam, że mi obecne zaczynają się rozpadać. I jak tu takiego nie kochać??? A jak się zapytałam, z jakiej okazji, to dostałam odpowiedź 'because I love you':) Obiad też zrobił, bo z Młodym wylądowali wcześniej ode mnie (na siłowni sie pociłam i wykańczałam kolejne kalorie;p). I tak nie idą jutro ze mną, bo idą do roboty. Młody zarobi trochę grosza też, bo Stary się podzieli, ale mimo wszystko... kurcze, takie wykorzystywanie taniej siły roboczej normalnie;p Nie wiem, kiedy jutro wrócę do domu, bo jak mnie wywiewa w te góry, to mi się nie chce wcale wracać, no chyba że już padam na twarz.
Biorę mapę, camelbaka, do tego jakieś batoniki i może owoce na drogę, no i kurtkę, bo w górach nigdy nic nie wiadomo.
Zastanawiam się nad smyczą... może spotkałabym Miśka na swojej drodze...hmm... chociaż znając go te kilkanaście godzin, to już do Kilkenny zawędrował pewnie:p

Mam nadzieję, że wam się foty podobają. Dzięki za pozytywne opinie na temat poprzednich, bo ja wciąż nie jestem przekonana, czy ze mnie fotografowie będą...;)