piątek, 27 lutego 2009

Kole piatecku...

W ramach rozrywki w pracy i tak sobie zaraz przy piatecku, stwierdzilam, ze poniewaz nic mi sie nie chce robic... to nabazgrole chociaz nocie...
Zycie to nie cud-miod, ale czasem sie zdarza... no moze idealne nie jest, ale jest za to w miare spokojne, co po ostatnich 4 (a w zasadzie juz 5ciu...) latach burz i sztormow jest nawet calkiem przyjemne. Jedyny sygnal ostrzegawczy to nuda. Kiedy sie nudze, nie wiem, co ze soba zrobic, zeby sie przestac nudzic. Podejrzewam siebie o zespol imprezowiczki – jak narkoman na glodzie albo alkoholik, mam glod wyjscia do ludzi, do pubu, do klubu, na imprezke, gdziekolwiek, bo od blisko 3 miechow nie bylam (na zakupach ‘dla siebie’ tez nie bylam, co tez mam zamiar nadrobic wkrotce).

Moj zakatarzony facet powoli dochodzi do siebie. Nie obserwuje objawow grypy u siebie (szprycowalam sie podwojna dawka rutinoscorbinu przez ostatni tydzien, wiec chyba podzialalo:O), za to objaw dolu hormonalnego i owszem. Wczoraj bylam nie do zycia – jakby ktos mi zdzielil pala przez leb. Objawy dolu hormonalnego sa podobne do lekkiego nawalenia sie winkiem, przy czym to i owo napier.dala z calej sily, wiec jest miodzio naprawde. Faceci nawet nie zdaja sobie sprawy, jakimi szczesciarzami sie urodzili...!:O:P
Dopiero po spacerze na plazy zrobilo mi sie deko lepiej, ale i tak sie rzucalam nad ranem – moj mozg dostal upierdliwej przypadlosci, a mianowicie budzi sie radosny jak skowronek okolo 6tej rano i nie daje mi pospac, dzieki czemu jestem zmeczona do okolo 19, w potem mam jakies 2 godziny na zalatwienie waznych i wymagajacych myslenia spraw prywatnych, bo potem zaczynaja mi sie zamykac oczeta i nie jestem w stanie przeczytac kilku zdan sensownie... nom...
Dzisiaj jest juz lepiej, z ta niewielka roznica, ze nic mi sie nie chce... absolutnie – mam 3 rzeczy do zrobienia (uwaga!!! Jestem w pracy, nie...), ale zrobie tylko 2 chyba, bo wymagaja minimalnego wysilku. Poza tym, jeden kolega odchodzi i wychodzimy na lunch. A wiec, wczoraj wieczorem nie musialam sie bawic w gary i kuchnie, tylko spokojnie zalec w wannie z magazynem w rasiach, hehe, a potem z kielonkiem bialego kalifornijskiego (Ed znow na jakis deal trafil w sasiadujacym monopolowym...) zalec na chwil kilka na kanapie;)

MMZ juz nie jest wylegarnia wirusow (tez go szprycowalam rutinoscorbinem, wiec szybciej mu przeszlo), wiec mozna sie bylo nareszcie przychlasnac do kochanego cialka (no nie tak od razu, ze rozebranego, bo przeciez chory jest!!!:P)

Moge byc z siebie dumna, ze zaliczylam zajecia z angola w tym tygodniu, bo bylam juz na skraju rezygnacji w srode – to cholerne zmeczenie mnie lekko zaczyna wpieniac. Moze w koncu na silownie pojde jutro... ale jesli na silownie, to jak na zakupy pojade?:O

Nom, i takie to wlasnie mysli mi chodza po glowie kole piatecku... przynajmniej czas jakos leci... niedlugo lunch, wiec spadam.

c.d.n. jak mi sie cos nasunie...;p

6 komentarzy:

  1. pracowite słodkie domowe życie;)
    ale beznadziejna umowa - skoro zwierzaków nie wolno mieć...

    wracam do chorwania, buuu:(

    OdpowiedzUsuń
  2. dobrze ze grypa cie ominala. u nas juz czuc jesien, to u was juz chyba coraz cieplej.Tu tez nuuuda.
    Buziaki

    OdpowiedzUsuń
  3. Może to ta pododa tak sennie działa i daje efekt przywalenia w głowę... Ja to wiecznie ospała łazę...

    OdpowiedzUsuń
  4. Pozdrawiam cieplutko Madzialenko.Każdej z nas fajne zakupy i dobre towarzystwo fajnie robi.
    Miłej niedzieli.

    OdpowiedzUsuń
  5. Pozdrawiam cieplutko Marysia.
    Miłej niedzieli życząc.

    OdpowiedzUsuń
  6. oj w takim mieszczanskim zyciu to nie ma nic zlego:)))

    npisz kiedyś jak Twój Ajrisz przyswaja polską kuchnię:)

    OdpowiedzUsuń