Obserwacje

Lubię obserwować - przyrodę, ludzi, własne ciało i jego reakcje.

To chyba dobra cecha u byłego chemika analityka i (przyszłego) fotografa?

Mój organizm lubi ruch. Mój umysł lubi przestrzeń, ciszę, świeże powietrze i mnóstwo słońca.
I dzisiaj tak było :)
Piękne słońce waliło z nieba (aż miło łapać tę wit.D w takie dni), lekki wietrzyk od północy nie mierził tak bardzo. Było pięknie.

Przedpołudniem bieg, Insanity, chi kung.

Potem spacer z psem i Olkiem na rowerku.

Poszliśmy ścieżką nad rzeczką i… Olutek nie patrzył gdzie jedzie i wpakował się do rzeki, centralnie, frontalnie, od stóp do głów cały przód miał mokry i zapiaszczony, mokre buty, skarpetki i całą resztę.
Dobrze, że plecy miał w miarę suche, bo ciężko byłoby doczłapać się do domu te 3 km.
A co najęczał i namarudził przy tym, to tylko ja wiem :D
Nic to, miałam ubaw po pachy cudzym kosztem. Ale czasem tak dobrze jest się pośmiać z fajtłapy…Sorry… Szkoda, że nie miałam ze sobą aparatu.

Zdarzają się takie dni jak dziś, że mam sporo energii i zużywam ją bardzo produktywnie, ale wciąż jest więcej takich dni, w ciągu których nie jestem w stanie ruszyć się do ogarnięcia kuchni chociażby. Nie wiem, co to może być. Lenistwo na pewno nie. Jem lekko, zdrowo i bezglutenowo. Wiem, że świeże soki dają mi niesamowitego kopa i jasność umysłu (nieważne, czy owocowe czy warzywne). Ale mimo to, mam takie dni pełne marazmu i niemożności…

Właśnie wróciłam ze spotkania klubu fotograficznego. Fajnie jest móc pobyć z ludźmi, których interesuje to samo co mnie. Jest wypad w maju, w niedzielę, ale nie wiem, czy pojadę, no bo co ja z Olkiem zrobię? Pod skrzydła opiekunki na cały dzień? Może i dobrze by było, bo wciąż ze mną jest, to mógłby doświadczyć czegoś innego.
ZgrEd ma się zjawić pod koniec czerwca i zabrać małego na 2 tyg wakacji do swojego wiejskiego miasta.
Chętnie wybrałabym się wtedy sama z psem gdziekolwiek bądź na tydzień, bo nie chce mi się samej przesiadywać w domu. Rozpatruję 2 kierunki: Dingle i Snowdonię. Co byście wybrali? Cena zbliżona.