chciałabym, żeby mi ktoś zrobił naleśniki i szare kluski z kapustą:))) Nie mam siły gotować. Chętnie poszłabym potańczyć i zapomnieć o problemach szarego dnia codziennego...

Miałam przepiękny sen... kolorowy, ciepły, pełen uczuć... z dochtorkiem (nazwijmy go Stefan)w roli głównej!!! Też dlatego ten komentarz na fb... Nie wiem, jak to się dzieje, że im bardziej staram się odepchnąć te wszystkie natrętne myśli, tym bardziej zalewają mój mózg...
Tak a propos, to na przerwie śniadaniowej sobie pogadałam twarzą w twarz. Hmm... hmm... tak jakoś często natykałam się dzisiaj na Stefana, i jakoś tak często również wzrokiem się natykałam... a to na korytarzu, a to na obiedzie (tego grilla nam zrobili - dobre, ale nie to co w PL, zero kiełbasek i innych dobrych rzeczy, za to kurczak był całkiem całkiem, sałatki owszem, ale bez polotu, frytki były smaczne, a burgerów nie tknęłam i profiterolek też nie, boć to przeca słodkości tuczące)... nom, i tak to mam z dochtorkiem i nie wiem, co z tym fantem zrobić. Da się jakoś wyleczyć???:/

Sen mi się jednakowoż podobał;)

Co do roboty - zrobiłam wszystko, co miałam zrobić i dobrze, że polegało to w większości na czekaniu na wynik, bo przynajmniej mnie dzisiaj nogi nie napieprzają. Za to dopadła mnie alergia na to świństwo, które testowałam od wtorku:/ Zatoki, nos, ból głowy:/ Koszmar...

Muszę pomyśleć, co mam spakować i w jaką walizkę. Wózka chyba nie wezmę, bo tam jest stary, kilka zabawek i książeczek,co by Olo nie dał za bardzo do wiwatu mi i współpasażerom...

A jutro w pracy zjawię się w czasie przerwy śniadaniowej i wyjdę koło 3ciej i mogą mi naskoczyć;p Tyle mam nadgodzin:))) I jeszcze mogę sobie kilka zapisać na świstku, żeby mi zapłacili za nie;p

True Blood spadam oglądać... ech, tacy wysocy faceci o nordyckiej urodzie mnie pociągają jakoś... dziiiiwne.... hmm...