Przeprowadzka story

Trochę mi się dłuży już to przeprowadzanie się:O

No bo tak: w poniedziałek odstawiłam samochód do mechanika, żeby zmienił pasek rozrządu... wczoraj, już po zmianie okazało się, że coś z katalizatorem czy innym konwertorem jest nie teges...
Dobra, panika w oczach, dzwonienie po facetach, co radzą (konkretnie zadzwoniłam do Eddiego i do taty Maryśki, bo oni się znają, hehe). Eddie skonsultował sprawy ze swoim znajomym mechanikiem i stwierdził, że jak mnie ten mój mechanik naciągnie, to normalnie przyjedzie i na niego nakrzyczy.
Tato Maryśki pomógł mi dzisiaj z tym wszystkim, tak że moja wdzięczność dla tych ludzi sięga nieba praktycznie:) Koniec końców, ze względu na jakieś koszmarne koszty, zgodziłam się na wiercenie dziury w tym całym konwerterze i już mam gdzieś, że będzie dawał głos jak traktor znowu. Wymienię, jak dostanę wypłatę na jakiś second hand i tyle, a potem chyba poszukam sobie nowego samochodu, bo już mnie głowa boli od tych napraw:/ Co nie przespałam dzisiaj i narozmyślałam się i nastresowałam, to moje niestety. W związku z tym całym bajzlem.... wszystko mam spakowane i ready-to-go. Tortowski po mnie przyjedzie popołudniu, być może już mój samochód będzie gotowy, to pozbyłabym się kłopotu pakowania tego majdanu jutro! Może będę mieć szczęście w końcu... bo tu mam pecha do różnych mechaniczno-elektrycznych spraw:/
Ed co prawda ciutek marudził, że znów będzie musiał jeździć 5godzin, ale mu wyperswadowałam, że chyba woli, żebym była z nim, niż czekała do jutra na samochód (bo...dzisiaj i tak przyjedzie, ale gdybym jeszcze nie miała samochodu, to jutro musi mnie do Dungarvan znów odstawić:p). Ale będzie i jadę z nim i tyle. Może będzie moje autko sprawne już, to jeden kłopot mniej:) Mam nadzieję, że będzie, bo mnie to wszystko na maksa już zestresowało:( Cała ta sytuacja z samochodem:(

Eddie powiedział, że mieszkanie jest przepiękne i mamy niesamowity widok, w zasadzie wszystko jest cacy (odpukać...) i pozostało mu wypakować jeszcze trochę swoich gratów i zadzwonić do gości od kablówki i netu:) W końcu stwierdził, że będziemy naprawdę szczęśliwi tam:O:D
Mimo marudnych chwil, jest kochany;p (a zawsze było, że to ja marudzę-w każdym innym związku:O). Wczoraj naprawdę okazał się podporą, bo już prawie ryczałam mu w słuchawkę z bezsilności. Powiedział, że wszystko będzie ok, znalazł rozwiązanie w postaci samochodu jego mamy, bo ona nie jeździ ostatnio i ponieważ ma wolne w przyszłym tygodniu, to mógłby mnie dowozić i przywozić z pracy:D

Okaże się koło 17tej, jak się sytuacja z samochodem kształtuje, a teraz biorę się za lunch i resztki pakowania (żarcie mi zostało i kilka drobiazgów do załadowania w jakieś wory albo pudła). A potem może "Californication" sezon 2:)) Uwielbiam ten serial!:)