Instykt

Tiaaa... uaktywniły mi się pewne instynkta, zwane macierzyńskimi potocznie po ponad 30 latach zapomnienia...:O

Dzisiaj to odkryłam, hehe.

Odwiedziłam koleżankę Izę, a tu bummm... jej współlokatorzy mają kilkumiesięczną dziewczynkę. Wiecie, dotychczas reagowałam na takie babies jak na ufoludki, a tu niespodzianka!!!:O Już reaguję w sposób powszechnie przyjęty za normę:O
Niewątpliwie, jest to zasługa zegara biologicznego i MMŻ...

Nie wiem, kiedy się doczekam przychówku, ale najpierw muszę posiedzieć trochę w pracy, przeboleć okres próbny, nastawić się na pracę stałą, zżyć z Eddiem, to może potem zaczniemy próbować;p

Wiecie, nie chcę w wieku 50 lat użerać się z nastolatkami. Nie mam też 20 lat, żeby mieć wystarczająco dużo energii na zabawę z takimi berbeciami, które naprawdę wymagają uwagi i energii. Już nie mówiąc o tym, że nie chcę być babcią dla własnych dzieci, bo zdarzało mi się, gdy tato mnie odprowadzał do przedszkola, słyszeć, że z dziadkiem przyszłam... (bo tato od 20któregoś roku życia łysy jest i do tego poważniej zawsze wyglądał niż na swój wiek...:O), co grozi z kolei Eddiemu, bo przecież będzie miał w maju 37 lat:O Stara dupa z niego, no a ja już młodsza nie będę:( Więc mogę mieć problem i tak....:/ Czysto biologiczny...:/

Z innej beczki: kupiłam buciory do kolana i okazało się w domu, że laska zapakowała nie od pary. A ja ślepota nie zauważyłam, że są nie do pary i dopiero w domu patrzę, a tu zonk:O:/
Więc jutro biegiem z rana do sklepu i wymiana... ciekawe, czy będą i dobrze, że zostawiłam sobie paragon!:O

Natenczas spadam, może pofotkuję, a może cosik innego zaprzątnie mi przestrzeń między uszami;p